Leczenie chorób zatok

Przewlekłe zapalnie zatok przynosowych jest najczęstszym powikłaniem związanym z zaburzeniami drożności nosa.

Rozróżnia się następujące powikłania zaburzeń drożności nosa:

  • przewlekłe zapalnie zatok przynosowych (objawy: bóle głowy w okolicy czoła, nosa i policzków, spływanie wydzieliny po gardle, katar trwający dłużej niż 3 miesiące)
  • przewlekłe zapalenie migdałków podniebiennych
  • przewlekłe zapalenie krtani (chrypka)
  • przewlekłe zanikowe zapalnie błony śluzowej gardła
  • przewlekłe zapalenie oskrzeli (kaszel, duszność)
  • niedosłuch
  • nadciśnienie tętnicze (bedące wynikiem niedotlenienia organizmu – bezdechy, chrapanie) i jego powikłania – udary mózgu oraz zawały serca.

Rozwiń

Im szybciej poprawiona zostanie drożność nosa, tym większa szansa na pełne wyleczenie i brak ryzyka związanego z wystąpieniem powikłań.

Jeżeli zatem istnieje podejrzenie, że następują problemy mogące wynikać z zaburzenia oddychania przez nos, należy zgłosić się do specjalisty otolaryngologa, potocznie zwanego laryngologiem.

Większość wad budowy nosa, w tym również przegrody nosa, wymaga interwencji chirurgicznej. Rodzaj zabiegu, jego zakres, ryzyko ewentualnych powikłań zależy od charakteru wady, jej lokalizacji i występujących już komplikacji. Tylko lekarz mający doświadczenie w zakresie chirurgii nosa może ocenić zasadność wykonania badań dodatkowych przed podjęciem decyzji o leczeniu operacyjnym nosa.

Niektóre z wad nosa i gardła wymagają wykonania uzupełniających badań specjalistycznych np. tomografii komputerowej zatok, endoskopii lub fiberoskopii nosa, gardła oraz krtani.

Endoskopia i fiberoskopia laryngologiczna

Obecnie w diagnostyce chorób nosa, zatok, gardła i krtani wykorzystuje się metodę endoskopową. Metoda taka znajduje zastosowanie nie tylko w diagnostyce, ale i w leczeniu, w tym także w leczeniu operacyjnym.

Tą nowoczesną metodę uznaje się na całym świecie jako najbardziej sprawdzoną i skuteczną w leczeniu chorób zatok i nosa zarówno u dzieci, jak i u dorosłych. Jest to metoda nieinwazyjna, bezpieczna dla dzieci oraz kobiet w ciąży.

Badanie endoskopowe nosa i zatok przynosowych wykonuje się w przypadkach przewlekłego kataru, alergii, zaburzeniami oddychania przez nos (sapanie, chrapanie), bezdechów, łzawienia oczu, nawracającego zapalenia spojówek, nawracającego zapalenia gardła lub krtani (w przypadku chrypki), nawracającego zapalenia zatok, przerostu migdałka gardłowego, krwawień z nosa, zaburzeń odporności.

Badanie endoskopowe lub fiberoskopowe nosa, zatok i gardła wykorzystywane jest przy:

  • leczeniu stanów zapalnych zatok (udrażnianie ujść, płukanie zatok, w leczeniu pooperacyjnym)
  • diagnostyce przewlekłych nieżytów nosa (alergicznych i niealergicznych)
  • ocenie skuteczności leczenia przewlekłych nieżytów nosa
  • ocenie działań ubocznych leków stosowanych w przewlekłych nieżytach nosa
  • ocenie działania czynników środowiskowych na organizm człowieka (klimatyzacja, nawiewy, używki, zanieczyszczenia wielkomiejskie)
  • kontroli działań ubocznych leków donosowych (krople, aerozole)
  • usuwaniu ciał obcych z nosa i zatok (np. u dzieci)
  • pobieraniu wycinków ze zmian organicznych w nosie, gardle i krtani, w tym przy objawach zgagi i refluxu

Badanie endoskopowe polega na delikatnym wprowadzeniu do nosa endoskopu – pręcika o średnicy około 2,5 mm. Badanie jest bezbolesne oraz nieinwazyjne, czyli nie wiąże się z przerwaniem ciągłości tkanek. Wykonywane jest od 4 roku życia i trwa około 10 minut.

Koszt badania wynosi 160 zł (endoskopia nosa – optyka sztywna) oraz 180 zł (fiberoskopia, nosa, gardła i krtani- optyka giętka).

Zwiń